|
Bij de keuze van een geschikte fuiflocatie spelen heel wat elementen mee. Enkele verschillende mogelijkheden met hun voor- en nadelen op een rijtje.
Fuiven in een zaal
Denk je dat je de ideale fuifzaal hebt gevonden? Voor je de zaal reserveert, kan je best stilstaan bij een aantal zaken. Bestudeer het contract grondig voor je tekent.
- Is de zaal technisch voldoende uitgerust?
- Is de zaal wel geschikt om te fuiven? En hoeveel personen zijn er wettelijk toegelaten?
- Hoe zit het met de geluidshinder? Hoeveel decibels mogen er worden geproduceerd?
- Beschikt de zaal over een attest ‘hygiëne’ en ‘brandveiligheid’?
- Werd de billijke vergoeding betaald door de zaaluitbater?
- Voorziet het contract ‘afstand van verhaal’ in geval van brand?
Mag je in elke zaal fuiven?
Deze vraag is niet zomaar eenduidig te beantwoorden. In de wetgeving wordt het onderscheid gemaakt tussen ingedeelde inrichtingen, niet-ingedeelde inrichtingen en locaties waar er maar af en toe gefuifd wordt.
Een ingedeelde inrichting is een zaal met een milieuvergunning, een zaal die aan de Vlarem II-normen voldoet. Als de fuif plaatsvindt in een zogenaamde ‘ingedeelde inrichting’ dan zijn de voorwaarden om te fuiven vastgelegd in de milieuvergunning.
Gaat de fuif door in een niet-ingedeelde inrichting dan mogen er maximum 12 danspartijen (bal, fuif, trouwfeest, …) per jaar plaatsvinden, met een maximum van 2 per maand.
Eens fuiven in een sporthal, fabriekshal, magazijn, … kan in principe ook als er sprake is van een ‘bijzondere gelegenheid’ (bvb. 100-dagen-fuif). Maar ook al slaag je erin de eventuele geluidsoverlast binnen de perken te houden, vaak zijn deze locaties niet geschikt om er een fuif te houden. In principe moet je beschikken over een ‘attest hygiëne’ (formulier 240i, KB van 3 april 1953, BS 4 april 1953) te verkrijgen bij de politie in de gemeente waar de inrichting gelegen is. De zaal moet o.a. over voldoende hygiënische sanitaire voorzieningen beschikken. Een groter probleem is de brandveiligheid. Vele van deze inrichtingen hebben onvoldoende nooduitgangen. Vraag aan de brandweer een verslag op te maken. Dit verslag zal onder meer aangeven hoeveel personen er binnen mogen.
Welke zaal heeft de voorkeur?
Om op een jongerenfuif van een goede sfeer te kunnen spreken en letterlijk de adrenaline te laten stromen, is er ± 95 dB(A) nodig (meer moet echt niet en is erg schadelijk voor het gehoor). En hier wringt het schoentje vaak: in vele zalen – zelfs met milieuvergunning – mag je wettelijk maar 80 à 85 dB(A) halen.
Als je de mogelijkheid hebt, huur je best een zaal die over een milieuvergunning beschikt, op voorwaarde dat er 90 dB(A) en liefst zelfs 95 dB(A) kan worden gehaald. Of je de opgelegde geluidsnormen al dan niet overschrijdt, hangt ook af van de manier waarop de muziekinstallatie een plaats krijgt in de zaal. Een zaal die ook nog eens beschikt over een vaste muziekinstallatie (versterker en boxen) is dus ideaal.
Als je je fuif toch op een locatie organiseert die niet over een milieuvergunning beschikt, dan kan je een aanvraag indienen bij het College van Burgemeester en Schepenen om niet onder de geluidsnormen van het KB van 24/02/77 te vallen. In principe kan dit alleen als het om een bijzondere gelegenheid gaat. (bvb. het jaarfeest van een vereniging).
Is het belangrijk wie de zaal uitbaat?
In principe wel. Als de uitbating gebeurt door een gemeentelijke of parochiale vzw of door een jeugdhuis dan is er geen handelskarakter aanwezig. Op fuiven in deze zalen mag iedereen zonder problemen binnen. Als je echter een zaal huurt van een discotheek of de gemeentelijke/ parochiale zaal werd in concessie gegeven (en de uitbater heeft dus een winstmarge op de drank) dan is er wel duidelijk een handelskarakter aanwezig. Min-16-jarigen mogen dan in principe niet binnen, tenzij ze worden begeleid door een volwassene.
Tip: Niet enkel de huurprijs van de zaal is belangrijk, ook wat er in deze huurprijs is inbegrepen. Is er een muziekinstallatie aanwezig? Heb je als organisator een percentage op de winst die er via het drankverbruik gemaakt wordt of gaat dit volledig naar de uitbater?Vraag ook na of de zaaluitbater het het ‘jaarforfait B’ voor de billijke vergoeding heeft. Is dat niet het geval, dan gaat de factuur naar de organisator. Dit betekent zeker bij grotere fuiven een flink stuk minder winst!
Fuiven in openlucht of in een tent
Als je een fuif wil organiseren in openlucht of in een tent dan zijn er een aantal specifieke zaken waar je rekening mee moet houden.
Aandachtspunten
- Een geschikt terrein vinden
- Een eettent of –kraam, podiumelementen en toiletcabines reserveren
- Melding bij het College van Burgemeester en Schepenen om niet onder het KB van 24/02/77 (dat voorschrijft dat je de geluidsnorm van 90dB(A) niet mag overschrijden) te vallen.
Nadelen
Er zal meer geluidshinder zijn in de buurt dan bij een fuif in een zaal. De kans is dus groot dat de fuif vroeger moet beëindigd worden. Het College zal misschien wel een uitzondering toestaan op de geluidsnormen maar in ruil vragen de fuif op een redelijk uur af te sluiten.
Als de fuif plaatsvindt in de omgeving van stiltebehoevende instellingen of zones (bejaardenhuizen, ziekenhuizen, natuurreservaten) kan het College van Burgemeester en Schepenen hier eventueel beperkende maatregelen opleggen, of de activiteit verbieden.
Bij fuiven op een perceel van een ingedeelde inrichting (bvb. het terrein dat bij de zaal hoort) kan de uitzondering worden geweigerd omdat de milieuvergunning van de zaal ook geldig is voor het perceel (= specifiek geluid van een inrichting).
Voordelen
Bij een openlucht- of tentfuif kan je kiezen welke brouwer je onder de arm neemt. Zo kan je zelf de winst die je maakt op de drank opstrijken, en is het niet de zaaluitbater die met de grote winst gaat lopen.
Daarnaast kan je op een gunstige regeling rekenen wat de billijke vergoeding betreft.
Verschil tussen een openlucht- en een tentfuif
Bij een openluchtfuif moet je altijd toestemming vragen aan de burgemeester om de fuif te mogen organiseren. Bij een fuif in een tent moet dat in principe nooit. Toch is het raadzaam goed na te denken over de locatie en rekening te houden met de eventueel te verwachten geluidshinder! Een openluchtfuif is nooit gebonden aan de Vlarem- wetgeving. Ook voor een eenmalige tentfuif is er geen milieuvergunning nodig. Maar volgens de VLAREM-I-indelingslijst mag de tent maximaal tweemaal per jaar op hetzelfde perceel of dezelfde percelen worden geplaatst gedurende maximum 3 opeenvolgende dagen. Als de tentfuif de derde is op dat perceel gedurende dat jaar, is er in principe dus wel een milieuvergunning nodig. In de praktijk is dat quasi onmogelijk omdat er bij de aanvraag van een milieuvergunning een voorafgaand akoestisch onderzoek moet gebeuren.
|
DRABSTRAAT 10 
